0

Συνέντευξη με τον Άγιο Βασίλη.

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και όλα τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία να υποδεχτούν και πάλι τον αγαπημένο τους άγιο. Ο δαιμόνιος ρεπόρτερ της τάξης μας Γιάννης Π. κατάφερε να εξασφαλίσει μια αποκλειστική συνέντευξη που θα συζητηθεί! Διαβάστε, λοιπόν, παρακάτω τι μας είπε.

Γιάννης: Πως είσαι Άγιε Βασίλη;

Άι Βασίλης: Καλά είμαι! Τρώω συνεχώς μπισκότα και παχαίνω! Ξέρεις μήπως κανένα γυμναστήριο να πάω να χάσω μερικά κιλάκια, γιατί έχω αυτή τη κοιλάρα και δε μπορώ να κουνηθώ;

Γιάννης: Καλά ότι είσαι χοντρός το ξέρουμε, αλλά ασ’ τα αυτά να μιλήσουμε για το θέμα μας.

Άι Βασίλης: Ποιο θέμα;

Γιάννης: Για τα δώρα, φυσικά, που περιμένουμε με λαχτάρα κάθε χρόνο να μας φέρεις! Να περιμένουμε και φέτος;

Άι Βασίλης: Ανάλογα.

Γιάννης: Με τι;

Άι Βασίλης: Με το τι ζητάτε, γιατί υπάρχει κρίση και δε μπορώ να αγοράσω όλα τα υλικά. Πιστεύω όμως, ότι τελικά θα τα καταφέρω και κανένας δε θα μείνει και φέτος χωρίς δώρο!

Γιάννης: Σε ευχαριστώ Άγιε Βασίλη, που μου διέθεσες λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σου. Και να ξέρεις πως ό,τι δώρο κι αν φέρεις, θα μας κάνει χαρούμενους! Καλές γιορτές!!! 

Advertisements
0

Χριστουγεννιάτικες προσευχές

Την προσευχή που θα σας πω

κανείς δε μου την έχει μάθει

έρχεται απ’ της καρδιάς τα βάθη.

0

Χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα της Ελλάδας

Κάρυστος

Στην Κάρυστο υπάρχει το εξής Πρωτοχρονιάτικο έθιμο. Όποιος βρει το φλουρί της βασιλόπιτας (στρίνα) το βράδυ της παραμονής, σηκώνεται πρωί-πρωί την Πρωτοχρονιά, πλένεται και κόβει ένα κλωνάρι ελιάς. Κατόπιν πηγαίνει στα κρεβάτια τηςς οικογένειάς του και τους χτυπά πάνω από τα σκεπάσματα, λέγοντάς τους: «Καλημέρα- Καλή χρονια».  «Όπως γυρίζει ο Χρόνος, να γυρίζουνε και τα καλά.» Τέλος βγαίνει στην αυλή και σπάει το ρόδι.

(Λευτέρης Γ.)

Χριστόψωμο

Την παραμονή των Χριστουγέννων η νοικοκυρά σε κάθε σπίτι φτιάχνει το Χριστόψωμο και το «κεντάει» με στολίδια από ζυμάρι. Αυτό θα το φάνε στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Τα παιδιά λένε τα κάλαντα και τους δίνουν καρύδια και αβγά. Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι έχει χοιρινό.

(Θεόδωρος Κ.)

Την ημέρα των Χριστουγέννων συγκεντρώνεται η οικογένεια γύρω από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι κι ο νοικοκύρης του σπιτιού κόβει και μοιράζει ένα κομμάτι του Χριστόψωμου σε όσους είναι στο τραπέζι.

(Νίκος Κ.)

        Άρτα

Ένα Χριστουγεννιάτικο έθιμο της Ηπείρου και συγκεκριμένα της Άρτας, είναι να κόβουν 12 ειδών ξύλα (συμβολίζοντας τους 12 μήνες του έτους) και τα έκαιγαν στο τζάκι. Το πρωί των Χρισοτυγέννων , όποιο από τα παιδιά ξυπνούσε πρώτο έπαιρνε ένα μικρό κομμάτι ψωμί και τυρί και ένα μικρό σκοτωμένο πουλάκι (απ’ την προηγούμενη μέρα) τα πήγαινε στη βρύση του χωριού ως προσφορά στους Αγίους. Στη διαδρομή που ακολουθούσε το παιδάκι  (σπίτι-βρύση-σπίτι) δεν έπρεπε να μιλήσει σε κανέναν.

Την Πρωτοχρονιά το πρωί έκοβαν απ’ το δάσος χλωρούς θάμνους και κλαδιά και τα έκαιγαν λέγοντας:» αρνιά, κατσίκια, νύφες, γαμπροί και Καλή Χρονιά»

(Νικηφόρος)

    Έθιμα της Ηπείρου

Η προετοιμασία για τον εορτασμό των Χριστουγέννων στην Ήπειρο ξεκινούσε από το Νοέμβριο και συγκεκριμένα από τη γιορτή του Αγίου Ανδρέας, όπου οι Ηπειρώτεισσες έβραζαν τα παραδοσιακά μπόλια, με καλαμπόκι και άλλα όσπρια. Το Δεκέμβριο οι νοικοκυρές της Ηπείρου, συνήθιζαν να φτιάχνουν τις τηγανίτες στην πλάκα.  Πρόκειται για ένα τοπικό γλύκισμα. Οι τηγανίτες ήταν μελωμένες με ζαχαρόνερο, καρύδια και κανέλα. Αυτό κατά την παράδοση είναι τα σπάργανα του Χριστού. Ακόμη έπλαθαν κουλούρια και έφτιαχναν γλυκά. Τις τηγανίτες τις έτρωγαν το βράδυ της Παραμονής των Χριστουγέννων. Την παραμονή κυρίως στις πόλεις της Ηπείρου τα παιδιά έβγαιναν στις γειτονιές να πούνε τα κάλαντα.

(Εύα Μ.)

Μελομακάρονα-Κουραμπιέδες

Κάθε χρόνο, λίγες μέρες πριν έρθουν τα Χριστούγεννα, οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες. Αυτά είναι τα ελληνικά παραδοσιακά γλυκά, που όλος ο κόσμος τρώει και κερνάει αυτές τις γιορτινές μέρες. Η ωραία γεύση τους και η υπέροχη μυρωδιά τους κάνουν τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες να είναι ένα αξέχαστο ελληνικό έθιμο!

(Ζωή Α.)

             Έθιμα της Κρήτης

Στο χωριό μου, τα Χριστούγεννα στολίζουνε το δέντρο με πολύχρωμες μπάλες και φωτάκια, φτιάχνουμε γλυκά και γλυφιντζούρια και τα ανταλλάσουμε με τους γείτονες, τους φίλους ή τα παιδιά της γειτονιάς. Το βράδυ τρώμε μια μαγειρευτή γαλοπούλα.

(Βασιλική Ζ.)

         Γαρδίκι, Τρικάλων

Κάθε οικογένεια έτρεφε ένα γουρούνι, το οποίο το σφάζανε για να το φάνε τα Χριστούγεννα στο γιορτινό τραπέζι. Επειδή δεν τρώγανε πολύ συχνά κρέας, στα παλιά χρόνια, το έθιμο αυτό το λέγανε γουρουνοχαρά.

(Στράτος Κ.)

                     Ιερομνήμη Ηπείρου

Θα σας πω τα έθιμα των Χρισοτυγέννων από ένα μικρό χωριό της Ηπείρου, την Ιερομνήμη .  Η γιαγιά μου, η Σπυριδούλα, μου τα είπε όπως τα έζησε εκείνη μικρή.

Εκείνα τα χρόνια δε στόλιζαν χριστουγεννιάτικο δέντρο, ούτε είχαν λεφτά για δώρα και παιχνίδια. Τα μόνα «δώρα» που έπαιρναν τότε τα παιδιά ήταν αν έλεγαν τα κάλαντα και έπερναν αβγά, σύκα ή καρύδια.

Η πιο μεγάλη στιγμή για κάθε σπίτι ήταν ότι είχε έρθει η ώρα να σφάξουν τα «μανάρια», τα αρνιά που μεγάλωναν για να τα φάει η οικογένεια. Με το κρέας αυτό έπρεπε να περάσει η οικογένεια την ημέρα των Χριστουγέννων, αλλά  να έχει και για μετά.

Επειδή δεν υπήρχαν ψυγεία, έβραζαν το κρέας του αρνιού, το τύλιγαν μ΄ένα λεπτό πανί, την «τσαντίλα»  και το άφηναν να σταγνώσει για να μην χαλάσει.

Την ημέρα των Χριστουγέννων, όλοι πήγαιναν στην εκκλησία και έτρωγαν το αρνί, μαγειρεμένο με ρύζι στον νταβά, ένα είδος ταψιού.

Για γλυκά δεν είχαν μελομακάρονα ή κουραμπιέδες, αλλά λεπτά φύλλα ζύμης ψημένα σε πλάκες, που μέσα είχαν ζάχαρη και κανέλα.

Καλά Χριστούγεννα

(Βαγγέλης Απ.)

Ένα έθιμο που είχαμε στο χωριό μου είναι ότι όταν τελείωνε το σχολείο για τις διακοπές των Χριστουγέννων, όλα τα παιδιά, μαζί με το δάσκαλο και τον πρόεδρο του χωριού, στόλιζαν μια βάρκα για φάτνη.

Η σχολική γιορτή γινόταν την παραμονή των Χριστουγέννων και όλα τα παιδιά του σχολείου, έλεγαν ποιήματα και έπαιρναν δώρα από την κοινότητα του χωριού και το δάσκαλο.

Ξημερώνοντας Χριστούγεννα, όλο το χωριό πήγαινε στην εκκλησία. Μετά το τέλος της λειτουργίας, μαζευόνταν όλη η οικογένεια στο σπίτι και έτρωγαν κατόσουπα. Τα παιδιά έβγαιναν στις γειτονιές κι έλεγαν τα κάλαντα.

(Πέτρος Γκ.)

                      Αντίπαρος

Στην Αντίπαρο, την Πρωτοχρονιά, κόβουμε τη βασιλόπιτα στο σύλλογο και έρχεται ο παππάς για να μας μοιράσει βασιλικό.

(Αγαπητός Κ.)

0

Συνεντεύξεις Διασήμων…

«Ανοιχτό βιβλίο το Χριστουγεννιάτικο δέντρο»

-Καλημέρα, Χριστουγεννιάτικο δέντρο, θα ήθελα να μάθω για τη ζωή σου, οπότε η πρώτη μου ερώτηση για ‘σένα είναι: πού γεννήθηκες;

-Γεννήθηκα σε ένα χριστουγεννιάτικο εργοστάσιο.

-Γιατί επέλεξες να γίνεις χριστουγεννιάτικο δέντρο;

-Γιατί μου αρέσει να με λούζουν τα φώτα από τα λαμπάκια.

-Είναι δύσκολο να είσαι χριστουγεννιάτικο δεντρό;

-Δεν είναι καθόλου δύσκολο να είσαι χριστουγεννιάτικο δέντρο, γιατί τους έντεκα μήνες του χρόνου κοιμάσαι και το δωδέκατο σε βάζουν να στέκεσαι και σε στολίζουν.

-Εντάξει δέντρο, ευχαριστώ που απάντησες τις ερωτήσεις μου.

-Τίποτα! Ίσα ίσα που το διασκέδασα!

(Νικηφόρος Δ.)

Η ΔΙΑΣΙΜΗ  ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ

ΕΥΑ: Καλημέρα Πορτοκαλιά, είμαστε εδώ για να μάθουμε για τη διάσιμη ζωή σου.  Πρώτη ερώτηση: πού έχεις γεννηθεί;

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ: Έχω γεννηθεί σε ένα πράσινο λιβάδι, με πολύ γρασίδι και πολλά λουλούδια!

ΕΥΑ: Έχεις κανένα φίλο;

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ:Ναι, έχω φίλη την αμυγδαλιά, που είναι η καλύτερή μου φίλη.

ΕΥΑ: Ποιος σε φύυεψε και πώς τον λένε;

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ: Με φύτεψε ένας κύριος, ο κύριος Κωνσταντίνος.

ΕΥΑ:Τι κάνεις τον ελεύθερό σου χρόνο;

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ:  Παίζω με τη φίλη μου την αμυγδαλιά και παίρνω τους καρπούς μου και τους κάνω χυμό να πιω.

ΕΥΑ: Ήταν τέλεια που κάναμε αυτή την τέλεια κουβέντα!

(Εύα Μ.)

       Η λεμονιά

-Καλημέρα κυρία Λεμονιά! Είμαι ο δημοσιογράφος Πέτρος Γκ., απ’ το περιοδικό «Ερασιτέχνης κηπουρός». Θα ήθελα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις, αν δε σας πειράζει!

-Βέβαια, κάντε μου τις ερωτήσεις σας!

-Πώς περνάτε τη μέρα σας;

-Περνάω τη μέρα μου κάνοντας λεμόνια!

-Πού γεννηθήκατε;

-Γεννήθηκα σε μια αυλή.

-Πώς είναι τα φύλλα σας;https://tritakiatriponoun.wordpress.com/wp-admin/post.php?post=1072&action=edit&message=6&postpost=v2

– Τα φύλλα μου είναι κάποια σκούρα πράσινα και κάποια ανοιχτά πράσινα.

-Πώς ήταν η αυλή που γεννηθήκατε και τι είχε;

-Η αυλή που γεννήθηκα ήταν μεγάλη και είχε πολλά λουλούδια και φυτά!

-Σας ευχαριστώ για τις ωραίες απαντήσεις σας!

(Πέτρος Γκ.)

         Η ΕΛΙΑ

-Καλημέρα ελιά, θέλω να σου πάρω μια συνέντευξη. Πού μεγάλωσες;

-Στο πάρκο Αντώνης Τρίτσης.

-Πώς είναι ο κορμός σου και πώς ο καρπός σου;

Ο κορμός μου είναι στρογγυλός και ο καρπός μου, η ελιά.

-Τι χρώμα έχουν τα φύλλα σου;

-Τα φύλλα μου είναι πράσινα.

-Τι σκέφτεσαι και τι νιώθεις για τους ανθρώπους και για τα άλλα δέντρα;

-Σκέφτομαι, για τους ανθρώπους που με επισκέπτονται, ότι τους αγαπάω και για τα άλλα δέντρα ότι τα εκτιμάω, γιατί τόσες ώρες που μένουμε μαζί γινόμαστε φίλοι.

-Έχεις ακούσει κάποια ιστορία από τα πουλιά, που κάθονται στα κλαδιά σου;

-Έχω ακούσει για ένα μυρμήγκι, που καθότανε σε μια ελιά και την αγαπούσε τόσο, που δεν την αποχωριζότανε να πάει με τους φίλους του.

(Ζωή Αν.)

0

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

Τρίτη, 11/12/2012

kids2

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

 Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά έστω και για μια μέρα

ας τον δώσουμε να παίξουν σαν ένα πολύχρωμο μπαλόνι

να παίξουν τραγουδώντας ανάμεσα στ’ αστέρια

ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

σαν ένα τεράστιο μήλο, σαν ψίχα ολόζεστου ψωμιού

να χορτάσουν μια μέρα τουλάχιστον

ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά

να μάθει έστω και για μια μέρα ο κόσμος τη φιλία

τα παιδιά θα πάρουν απ’ τα χέρια μας τον κόσμο

θα φυτέψουν αθάνατα δέντρα.

 Ναζιμ Χικμέτ

kidskids3

kids4

Scan0001

Scan0002

Scan0004

0

Μπράβο Αντώνη!!!

Για μια ακόμα φορά η αυλή του σχολείου μας αντήχησε από χειροκροτήματα! Ο Αντώνης Μαυράκης μαθητής του Στ1 κέρδισε στους κολυμβητικούς αγώνες του 7ου κυπέλλου  ΚΟΑΤ , το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα ελεύθερο και το ασημένιο στα 50 μέτρα πεταλούδα. Η επιτυχία του μας γέμισε περηφάνια και αποφασίσαμε να τον καλέσουμε στην τάξη μας για να μοιραστεί μαζί μας την εμπειρία του. Όλοι θέλαμε να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτόν και του πήραμε μια μικρή συνέντευξη.

Image

Απόστολος: Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με την κολύμβηση;

Αντώνης: Από 3 ετών και συνεχίζω 9 χρόνια τώρα.

Ζωή: Τι σε οδήγησε να ασχοληθείς με αυτό το άθλημα;

Αντώνης: Μου άρεσε πολύ!

Φραγκίσκος: Ήσουν καλός από την αρχή;

Αντώνης: Ναι, γιατί από τη πρώτη στιγμή αγάπησα την κολύμβηση.

Πολυάννα: Πόσες μέρες την εβδομάδα κάνεις προπόνηση;

Αντώνης: Κάθε μέρα, εκτός από τις Κυριακές.

Γιάννης: Οι προπονήσεις είναι σκληρές;

Αντώνης: Κάποιες φορές ναι, αλλά αυτό με βοηθάει να γίνομαι καλύτερος.

Αναστασία: Κάνεις κάποια συγκεκριμένη διατροφή;

Αντώνης: Τρώω τα πάντα, κυρίως όμως μακαρόνια.

Αθανασία: Πόσο σκληρά δούλεψες γι’ αυτό το μετάλλιο;

Αντώνης: Η προετοιμασία ήταν αρκετά δύσκολη, κάποιες φορές κουραζόμουν, άλλες πάλι όχι και τόσο.

Πέτρος: Έχεις κατακτήσει και άλλα μετάλλια;

Αντώνης: Ναι, έχω πάρει 5 μετάλλια και 1 κύπελλο.

Δημήτρης: Πόσες ώρες την ημέρα κάνεις προπόνηση;

Αντώνης: Προπονούμαι 1 ώρα και 30 λεπτά τη μέρα.

Βασίλης: Πώς ένιωσες όταν κέρδισες το μετάλλιο;

Αντώνης: Μεγάλη χαρά!

Νίκος: Θα ήθελες να συνεχίσεις την κολύμβηση όταν μεγαλώσεις;

Αντώνης: Ναι, θέλω να συνεχίσω γιατί με βοηθάει να γυμνάζω όλο μου το σώμα. Ο κυριότερος όμως λόγος είναι η αγάπη μου γι’ αυτό το άθλημα.

Σωκράτης: Τι στόχους έχεις βάλει στη ζωή σου;

Αντώνης: Έχω βάλει στόχο να πάρω μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να κερδίσω και εκεί!

Αντώνη σου ευχόμαστε ολόψυχα να πραγματοποιηθούν τα όνειρα σου και να συνεχίζεις να μας κάνεις περήφανους!

0

Θα μας λείψεις…

Σήμερα αποχαιρετήσαμε την Ελευθερία. Τη γλυκιά, μικρή μας Ελευθερία, με το μοναδικό χαμόγελο! Φεύγει με την οικογένειά της για τη Γερμανία. Εδώ και μέρες τη γεμίζαμε ζωγραφιές, κάρτες, μικροδωράκια. Προσπαθήσαμε πολύ να της δώσουμε ο καθένας από κάτι, ώστε να σιγουρευτούμε ότι δε θα μας ξεχάσει, ότι θα καταλάβει πόσο την αγαπάμε!

Το καλοκαίρι αποχαιρετήσαμε και την Αναστασία. Μοναδική κι αυτή, με μάτια φωτεινά! Εκείνη επέστρεψε στη Ρουμανία. Ήταν διακοπές και δεν το καταλάβαμε καλά καλά πόσο μας λείπει κάθε μέρα.

Κορίτσια, σας εύχομαι η ζωή σας να είναι λουσμένη με φως παραδεισένιο! Θα μείνετε στην καρδιά μας!

Σας αποχαιρετάμε με αυτά τα λόγια, τα δανεικά:( Ζωγραφική Leonid Afremov)

Στην Πίστη πάνω, την Ελπίδα

Μη φοβηθείς το σπίτι, που άνοιξε
Βαθιά στη γη τα θέμελά του,
κι ας έλθουν χίλιοι ανεμοστρόβιλοι
και τη σκεπή του ας ρίξουν κάτου.

Μη φοβηθείς το δέντρο , που άπλωσε
τις ρίζες του βαθιά στο χώμα,
κι ας σπάσει την κορφή του ο άνεμος
και τα πυκνά κλαδιά του ακόμα.

Μη φοβηθείς αυτόν, που στήριξε
στην Πίστη επάνω την ελπίδα.
Τον είδα στη ζωή να μάχεται
μα πάντα ανίκητο τον είδα.

Ιωάννης Πολέμης